ميرزا محمد على ( معلم حبيب آبادى )

410

مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى )

أجدادى او بود اهميتى بسزا داشت ، و در پشت أوائل و أواخر بسيارى از آنها به خط وى و فرزندش سيد محمد فوائد نافعه و از آن جمله تاريخ وفات بعضى از علماء قرن 13 و أوائل 14 به نظر رسيد كه در جاى ديگر ما نديده و آنها را در اين كتاب در مواقع خود نقل نموده و مىنمائيم ، و مقارن تحرير اين أوراق مسموع شد كه اين كتابخانه را مرحوم حاج سيد على نجف‌آبادى ( كه در 1362 بيايد ) برده ، و بعد از وفات او ما ندانيم در دست چه كسى افتاده . و به‌هرحال مرحوم سيد محمد شفيع در بعد از ظهر روز يكشنبه بيست و يكم ماه ذى الحجة الحرام سنه هزار و دويست و هفتاد و چهار مطابق ( . . . ) اسد ماه برجى وفات كرده و در قبرستان تخت فولاد اصفهان در تكيهء خوانساريها در صحن تكيهء جلو ايوان گنبد ، كه پيش روى قبر مرحوم حاجى ملا حسينعلى تويسركانى باشد دفن شد . و او را فرزندانى چند بوده ، از آن جمله يكى سيد أيد مؤيد مرحوم سيد محمد 26 ( عليه‌الرحمه ) كه در « تذكرة القبور : 60 » فرمايد : از علماء گوشه‌نشين فاضل و مدرس و مطلع بر فقه و رجال بوده . انتهى . و در كتابخانه مذكور او چند كتاب از كتب رجال و غيره به خط نسخ او كه در غايت جودت بود به نظر رسيد كه در پشت بسيارى از آنها چنان‌كه ذكر كرديم تاريخ وفات بعضى از علماء نوشته شده بود ، و او در سنه 1249 متولد شده و در بامداد آدينه دوازدهم ذىالحجه سنه 1322 وفات كرده ، چنان‌كه فرزندش آقا سيد عبد اللّه 27 مىفرمود و در تخت پولاد در تكيهء مرحوم آقا مير سيد محمد شهشهانى ( ره ) دفن شده ، و در سمت قبلهء قبر مرحوم حاجى ميرزا بديع درب امامى به اندكى فاصله ، به‌طورىكه سر او برابر كمر حاجى ميرزا بديع و پاهاى او برابر آقا مير سيد محمد صاحب تكيه است ، و اينكه در « تذكرة القبور » سنه 1323 نوشته اشتباه و تقريبى است ، چنان‌كه بر روى قبر او نيز همين اشتباه واقع شده ، و شايد مأخذ تذكره نيز همين عبارت روى قبر باشد . و وى فرزندانى داشته كه يكى از آنها سيد أواب أواه مرحوم آقا سيد عبد اللّه 27 ( عليه رحمة اللّه ) بود كه نام او را اكنون برديم ، و ضمنا معلوم شد كه بوسيلهء او از كتب بازمانده اجدادش استفاداتى حاصل شد ، و آن مرحوم در خانه كوچكى در محلة شهشهان اقامت و در مسجد كوچكى نيز نزد يكى خانه‌اش در حوالى مسجد آقا نور امامت داشت و بموجب كلام « عز من قنع و ذل من طمع » امور زندگى خود را بقناعت مىگذرانيد ،